Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/9209 E. 2025/11823 K. – Görevi Yaptırmam

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/595 E., 2024/1841 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık hakkında verilen beraat kararının istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 280/1-(e-f) maddelerinde düzenlenen koşullar bulunmadığı halde hüküm bozulup ilk derece mahkemesine gönderildiği, direnme olanağı bulunmayan ilk derece mahkemesince kurulan yeni hükmün aslında aynı Kanun'un 280/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesince verilmesi gereken hüküm olarak kabulünde zorunluluk bulunduğu, bu şekilde verilen hükmün ilk derece mahkemesi kararı niteliğinde bulunduğunun kabulü halinde tarafların var olan temyiz haklarının ellerinden alınmış olacağı, bu itibarla mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda kurulan yeni hükmün 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyizen incelenmesinin Anayasa'nın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde düzenlenen hak arama özgürlüğünün doğal bir sonucu olduğu, bu nedenle hükmün temyizinin kabul olduğu tespit edilmekle Tebliğname'deki red yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında atılı suçtan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suçtan beraat hükmü verilmesi gerektiğine dair sanığın temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının denetim süresi geçtikten sonra incelemeye konu suçun işlenmesi nedeniyle engel oluşturmaması karşısında, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "Sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunduğu anlaşıldığından koşulları oluşmayan CMK 231 de düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına" şeklindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanmaması hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2025 tarihinde karar verildi.