Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/734 E. 2026/4149 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2496 E., 2023/2151 K. SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; Tehdit suçundan verilen kararın kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan kurulan hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince hakaret ve tehdit suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; hukuki dayanaktan yoksun olarak, usûle, yasaya ve hakkaniyete aykırı karar verildiğine, hak arama hürriyetinin engellendiğine, tehdit suçundan verilen kararın kesin nitelikte olmadığına, fikri içtima hükümlerinin dikkate alınmadığına, sanığın atılı suçları işlemediğine, aşamalarda eksik ve taraflı inceleme yapıldığına, sanığın işkenceye maruz kaldığına, şikâyetçilerin beyanları dışında cezalandırmaya yeter, her türlü şüpheden uzak ve kesin bir delilin bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Sanığın aşamalarda, işkence ve kötü muameleye maruz kaldığını belirtmesi ve dosya içerisinde adli muayene raporunun bulunmaması karşısında, suç tarihinde sanık hakkında düzenlenmiş olan muayene raporunun dosya içerisine alınması ve olayın çıkış nedeni ile gelişmesi değerlendirilip, eylemlerin öncelik sonralık ilişkisi de dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 2.Sanığın kapalı ceza infaz kurumuna kabulü esnasında üst araması yapıldığı sırada gerçekleşen hakaret eyleminde aleniyet ögesinin oluşmadığı gözetilmeden, cezasında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uyarınca artırım yapılması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,25.02.2026 tarihinde karar verildi.