Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/7040 E. 2025/3281 K. – Görevi Yaptırmama

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/120 E., 2024/204 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ile müdafiinin temyiz istemleri, atılı suçun sanık tarafından işlenmediğine, işlendiğine dair yeterli delilin dosyada bulunmadığına ve masumiyet ilkesinin bertaraf edilmemesi gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, alınan beyanlara, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın bu suçtan cezalandırılması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilenler dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Sübut bulan suçun silahla işlenmiş olması nedeniyle sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 265/4. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken ilgili kanun maddesi olarak aynı Kanun'un 165/4. maddesinin yazılması, cezayı aleyhe değiştirme yasağına ilişkin kanun maddesinin de 1412 sayılı Kanun'un 326/son yerine CMK'nın 307/4. maddesi olarak gösterilmesi, isabetli görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ile müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından "5237 sayılı Kanun'un 165/4 ve CMK'nın 307/4 maddeleri" ibareleri çıkarılıp yerlerine "5237 sayılı Kanun'un 265/4 ile 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddeleri" ibareleri yazılmak suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2025 tarihinde karar verildi.