Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/7035 E. 2026/8136 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2047 E. 2024/1420 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığa ait olduğu belirtilen yorumun üstünde bir çok yorumun yer aldığına, bu durumda sanığın sözleri kime yazdığının belli olmadığına, matufiyet şartının olayda gerçekleşmediğine, katılanın kamu görevinden kaynaklanmadığından suçun uzlaştırmaya tabi olduğuna yöneliktir. Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun işlenmediğine, ... hesabının 2014 tarihinden itibaren kullanılmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı kararın bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Kanun'un 126. maddesindeki “Hakaret suçunun işlenmesinde mağdurun ismi açıkça belirtilmemiş veya isnat üstü kapalı geçiştirilmiş olsa bile, eğer niteliğinde ve mağdurun şahsına yönelik bulunduğunda duraksanmayacak bir durum varsa, hem ismi belirtilmiş ve hem de hakaret açıklanmış sayılır.” şeklindeki düzenleme ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak yapılan incelemede; suça konu yazı içeriğindeki hakaret içeren sözün yorum yazan diğer kişilere de yönelik olabileceğinin anlaşılması karşısında; Mahkemece matufiyet şartının ne şekilde oluştuğu açıklanmadan sanığın eyleminin kamu görevlisine yönelik olduğu kabul edilerek yetersiz gerekçeyle mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca ... 68. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde karar verildi.