Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/6119 E. 2025/3636 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/134 E., 2023/316 K. SUÇ : Eğitim ve öğretim hakkının engellenmesi HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön incelemede; yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü üzerine yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde yapıldığı, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında eğitim ve öğretim hakkının engellenmesi suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; Anayasa Mahkemesninin ihlal kararının eğitim ve öğretim hakkının engellenmesi suçunu da kapsadığının gözetilmediğine, eylemin olduğu gün ekli evraklardan anlaşılacağı üzere eğitimin olmadığından suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, benzer eylemler nedeniyle beraat eden sanıklar olmasına karşın, sanık hakkında ceza verilmesinin yargı bütünlüğü açısından adli yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olduğuna, vesaire ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık müdafiinin temyiz dilekçesine ekli Dicle Üniversitesi Rektörlüğü ve Dekanlığın yazılarından anlaşılacağı üzere, suç tarihinde kapsayacak şekilde derslerin devamına, ara sınavların ertelenmesine karar verildiği anlaşılmakla, Tebliğname'deki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. 5237 sayılı Kanun'un 66/5. maddesinde yer alan “Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak zamanaşımının henüz gerçekleşmediği belirlenmiştir. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 51. ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmasına engel teşkil eden sabıkası bulunmayan, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları göz önüne alınrak takdiri indirim uygulanan sanık hakkında, kanunun aradığı objektif ve subjektif şartlar tartışılmadan ''şartları oluşmadığından'' şeklindeki soyut ve yerinde olmayan gerekçeyle anılan Kanun maddelerinin uygulanmaması hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi