Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/3810 E. 2026/4923 K. – Hakaret

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2425 E. 2024/125 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, şikayetçinin 04.04.2022 tarihli dilekçesinde katılma talebinde bulunmasına rağmen bu hususta karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi gereğince, şikâyetçinin davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; suçun sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığına, eleştiri hakkının olayda mevcut olmadığına ve hakaret suçunun unsurlarının oluştuğundan bahisle kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak, sanığın Facebook isimli sitede katılana ait görselin altına yaptığı yorum içeriğinin, katılanın daha önce yaptığı paylaşıma karşılık tepki olarak yaptığına dair savunmasına Mahkemece itibar edilmiş ve sanık hakkında, katılanın önceki paylaşımının 5237 sayılı Kanun'un 129/1. fıkrasındaki haksız bir fiile karşılık olarak sanık tarafından suça konu yorumun yapıldığı gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiş ise de katılanın önceki paylaşımının sanığa yönelik haksız fiil teşkil etmemesi ve anılan maddenin olayda uygulama alanı bulmadığı gözetilmeyerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129/1. maddesinin uygulanması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.03.2026 tarihinde karar verildi.