Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/11938 E. 2025/6712 K. – Fuhuş

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi EK KARAR TARİHİ : 22.01.2021 SAYISI : 2018/647 E. 2020/583 K. SUÇ : Fuhuş HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık ...'in süresinde temyiz talebinde bulunmadığı, Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanık ... müdafii ve katılan vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanıklar hakkında fuhuş suçundan bozma üzerine Yerel Mahkemece mahkumiyet kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz isteğinin; sanıklar hakkında üst sınırdan cezanın belirlenmesi ve takdiri indirim uygulanmamasının gerektiği, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. 2.Sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin; sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesini gerektirecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı yeterli delil mevcut olmayıp bunun aksine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu, zamanaşımı süresinin dolduğu, hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 66/3 ve 67/4 maddeleri uyarınca belirlenen zamanaşımı süresi dolmadığından bu husustaki temyiz nedeni yerinde görülmemiştir. Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Sanık ...'in Temyiz İsteği Yönünden Sanığın yokluğunda verilen ve 19.11.2020 tarihinde usulüne uygun şekilde tefhim edilen asıl hükme karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde belirlenen kanunî süre geçtikten sonra 18.12.2020 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, aynı Kanun'un 305/1. maddesi gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, 315/1. maddesinde yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Sanık ... Müdafii ve Katılan Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,15.04.2025 tarihinde karar verildi.