Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/9625 E. 2025/16348 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/341 E., 2023/262 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik incelemeyle karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığa karşı kullanılan fiziki müdahalenin hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığa iftira atıldığına, cezalandırmaya yeterli delilin bulunmadığına, delillerin yanlış değerlendirildiğine, tanık beyanları arasında çelişki olduğuna, şüpheden sanığın yararlandırılarak kararın düzeltilmesine ve sanık lehine olabilecek düzenlemelerin uygulanması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın bu suçtan cezalandırılması yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, delillerin toplanmış, sanık müdafiinin tevsii tahkikat talebinin reddine karar verilmiş olması, sanık lehine olabilecek hususların uygulanmama gerekçelerinin kararda gösterilmiş ve bu gerekçelerin yerinde görülmüş olması nedeniyle temyiz istemine itibar edilmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Hükmün açıklandığı kısa kararın tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasında, dosyaya konu suçtan sonra kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınması mümkün olmayan Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/433 E., 2019/815 K. sayılı ilamı dikkate alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesine karşın, gerekçeli kararın tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasında, farklı bir ilam (bu ilamdaki hapis cezası da 6 ay yerine 3 ay biçiminde yanlış yazılarak), tekerrüre esas alınmış ise de, adli sicil kaydına göre ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında yapılan bu maddi hatanın sonuca etkili olmadığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Urla 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2025 tarihinde karar verildi.