Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/8549 E. 2025/17659 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1945 E., 2022/3089 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; 1.Sanığın temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerinin olmadığı, 2.Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyizi, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1.Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. Olay günü, sanığın söylediği kabul edilen suça konu sözün, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ifade niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi, 2. Kabule göre; sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede talep olunmayan 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin tatbikiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Sanığın Temyiz istemi Yönünden Sanığın, temyiz dilekçesinde temyiz nedenlerinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Balıkesir 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2025 tarihinde karar verildi.