Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/8522 E. 2025/14739 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2022/904 E. 2022/2168 K. SUÇ: Hakaret HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; atılı suçlamayı kabul etmediğine, olay günü yaşanan kavga nedeniyle yerde yatmakta iken katılan tarafından yüzüne tekme atılarak küfür edildiğine, kendisine gelmeye başlaması nedeniyle katılanın kendisinden şikayetçi olacağını düşünerek şikayetçi olduğuna, olayda asıl mağdurun kendisi olduğuna, bu nedenlerle hükmün bozulmasına karar verilmesine yöneliktir.

III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın savunmalarına, katılan ... ile tanıklar ...., .... ve ....'nın aşamalardaki beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine, engel adli sicil kaydı bulunması nedeniyle yasal koşulları oluşmadığından, 5237 sayılı Kanun'un 50, 51. İle 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak, Sanığın, ihbara konu kavga olayı nedeniyle yerde baygın olarak yatmak iken ihbar üzerine olay yerine gelen katılanın kendisine tekme atarak küfrettiği şeklinde beyanda bulunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Develi Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2025 tarihinde karar verildi.