Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/6791 E. 2026/957 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/745 E., 2022/1794 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiş, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ile müdafiinin başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ile müdafiinin temyiz istemleri, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, cezalandırmaya yeterli her türlü şüpheden uzak ve kesin delil bulunmadığına, paylaşımlarda cumhurbaşkanı kelimesinin geçmediğine, aleniyet unsurunun gerçekleşmediğine, sanığın atılı suçu işlemediğine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; Sanığın, mahkemedeki savunmasında suç tarihinde telefonunun çalındığını, suça konu paylaşımın bu dönemde yapıldığını, paylaşımın kendisine ait olmadığını belirtip, suçlamayı kabul ettiği kolluktaki ifadesinden dönmesi, 5271 sayılı Kanun'un 148/4. maddesi uyarınca müdafii hazır bulunmaksızın kolluk tarafından alınan ifadenin hakim veya mahkeme önünde doğrulanmadıkça hükme esas alınmasının mümkün olmaması, 17.02.2020 tarihli araştırma raporunda, suçta kullanılan hesapta herhangi bir suç içerikli paylaşıma veya ihbar ekinde gönderilen ekran görüntüsündeki paylaşıma rastlanılmadığının belirtilmiş olması, dosyada ihbar ekinde gönderilen ekran görüntüsü dışında bir delilin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığı halde yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ile müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mustafakemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2026 tarihinde karar verildi.