Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/5212 E. 2025/13318 K. – Hakaret

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2022/2137 E., 2022/2092 K. SUÇ: Hakaret HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, taraflı tanık beyanlarına göre karar verildiğine, şüpheden sanığın yararlandırılması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE Sanığın savunması, mağdur beyanı, tanıkların anlatımı ve tüm dosya kapsamından Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, olay tutanağı ile uyumlu tanık anlatımları dikkate alındığında sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının infazı sırasında farklı infaz rejimi ve infazdan sonra uygulanmak üzere denetimli serbestlik tedbiri uygulamasını getirdiği, maddenin kapsam ve amacından da anlaşılacağı üzere; maddede yer alan hususların bir ceza değil cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olduğu, ikinci kez mükerrir olduğu kabul edilen sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması biçiminde İlk Derece Mahkemesi ilamının düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, bu hususun aleyhe temyiz olmadığından eleştiri konusu yapılarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olması dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasına "cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresi yazılmak suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2025 tarihinde karar verildi.