Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/13766 E. 2025/3924 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2002 E., 2023/500 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz talebinin hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olduğu, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyiz kapsamında bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gaziosmanpaşa 17. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, hakaret suçu yönünden usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, sanığın suçlamayı kabul etmediğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, katılan ve şikayetçi polis memurlarının aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanlarda bulunmaları, tanıkların iddiayı doğrulaması ve olay tutanağı karşısında, sanığın polis memurlarına hakaret ettiğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Sair yönlerden yapılan incelemede, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin beşinci fıkrasına aykırı şekilde adı geçen Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasından sonra uygulanması sebebiyle netice adli para cezasının "8.840,00 TL" yerine "8.860,00 TL" olarak fazla tayin edilmesi dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği netice adli para cezasının "8.840,00 TL" olarak belirlenmesi suretiyle, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03. 2025 tarihinde karar verildi.