Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/12148 E. 2025/127 K. – Görevi Yaptırmama
Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/12148
- Karar No
- 2025/127
- Karar Tarihi
- Konu
- Görevi Yaptırmamak İçin Direnme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/498 E. 2023/197 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan bozma üzerine Yerel Mahkemece mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık kararı temyiz etmek istediğini belirtmiştir. III. GEREKÇE Sanığın bozma sebebi dışındaki diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. 5237 sayılı Kanun'un 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında; somut olayda, sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini birlikte işlediği kabul olunan temyiz dışı sanık ........'nin görevli polis
memurlarına yönelik "Bu arabayı çekip yazacak polis ben daha tanımıyorum, delikanlıysanız bu arabayı çekersiniz." şeklinde sözler söylemek suretiyle gerçekleştirdiği eyleminde, anılan sözlerin olayın gelişimi ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde tehdit boyutuna ulaşmadığından görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmadığı gözetilmeden, sanık hakkında yerinde görülmeyen gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 265/3. maddesinin uygulanması, 2. 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanırken mağdur sayısı dikkate alınıp artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326/son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2025 tarihinde karar verildi.