Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/1044 E. 2025/2581 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2023/1044
Karar No
2025/2581
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/482 E., 2019/766 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece bozma üzerine sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın gazetede imtiyaz sahibi olması sebebiyle sorumluluğunun bulunmadığına, haberlerin ifade ve basın özgürlüğü kapsamında bulunması gerektiğine, suçun unsurlarının bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesine ve kararın bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık savunması, gazete nüshaları ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın mahkûmiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Hakaret suçunun basın yayın yolu ile aleni olarak işlenmiş olmasına rağmen, 5237 sayılı Kanun’un 125/4. maddesi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.11.2015 tarih, 2014/12-388 Esas ve 2015/403 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere erteleme kararı ile belirlenecek denetim süresinin cezayı aleyhe değiştirme yasağına konu olamayacağı hususu dikkate alındığında, cezası ertelenen sanık hakkında belirlenen denetim süresinin hükmolunan cezanın süresinden az olamayacağı gözetilmeden 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi ve hüküm fıkrasının ikinci paragrafında hapis cezasının yanında adli para cezasının belirtilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 2 numaralı paragrafından "456 gün adli para cezası" ibaresi ve denetim süresine ilişkin kısım çıkarılıp yerine “Hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün denetim süresi belirlenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle Tebliğname'ye uygun olarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/1044, K. 2025/2581, T. 12.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2023-1044-e-2025-2581-k-7a7255c18e4f