Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/5658 E. 2025/3371 K. – Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2357 E., 2021/2217 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı ve sanık müdafiinin temyiz isteminde görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün bulunmadığı yalnızca hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Urla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın olay günü aşırı alkollü olup istemeden bir kazaya karışması sonucu olayların meydana geldiğine, polis memurlarının sanığı darp ettiğine ve kendisine yapılan haksız saldırıya karşı tepki niteliğinde söz söylediğine ilişkindir. III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, katılan ve şikayetçi polis memurlarının aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanlarda bulunmaları, tanık beyanları, katılan polis memuruna ait cep telefonu kamera kaydının çözümüne ilişkin tutanak ve olay tutanağı karşısında, sanığın kamu görevlisi olan katılan ve şikayetçilere hakarette bulunduğundan bahisle hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. İlk Derece Mahkemesinin beyanlar ve tutanaklara göre sanığın darp edildiğine ilişkin iddialarının suçtan kurtulmaya yönelik olması nedeniyle itibar edilmeyerek başkaca indirim sebeplerinin uygulanmasına yer olmadığına dair takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz sebepleri yerinde bulunmamıştır. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Urla 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2025 tarihinde karar verildi.