Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/5436 E. 2025/4066 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1214 E., 2021/1090 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hüküm ile sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik yapılan başvurular üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddi kararları verilmiştir. . 2.Sanıklar müdafiinin hükümleri temyiz etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, 15.12.2021 tarihli ek karar ile sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar müdafiinin asıl ve ek karara yönelik temyiz isteği; sanıkların atılı suçu işlediklerine dair dosya kapsamında hiçbir somut delil bulunmadığına, katılanın beyanı dışında delil bulunmadığına, olay yerinde bulunan jandarma personellerinin dinlenilmediğine, hiçbir yasal dayanağı olmayan haciz işlemlerinin katılan tarafından zorla yaptırıldığına, sanıkların atılı eylemleri gerçekleştirmediğine, asıl müvekkillerinin mağdur olduğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, müvekkilleri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak beraatlerine karar verilmesi gerektiğine, bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle hükümlerin bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇE 26.08.2016 tarihli haciz tutanağı ile fotoğraf teşhis tutanağına, katılan ... ve mağdur ... nın beyanları ile tanıklar .... ve ....'nın beyanlarına göre, sanık ...'in atılı hakaret suçunu işlediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığına, engel sabıkası nedeniyle hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Sanık ...'e yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Sanıklar Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karara Yönelik, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Gürgentepe Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.03.2025 tarihinde karar verildi.