Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/3151 E. 2024/7582 K. – İmar Kirliğine

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/415 E. 2021/777 K. SUÇ : İmar kirliğine neden olma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci,50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteminin özetle; eksik araştırma ve inceleme neticesinde hüküm kurulduğuna, hukuki nitelendirmenin yerinde olmadığına, katılan kuruma ecrimisil ödemeleri yaptığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında "imar kirliliğine neden olma" suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; yapılan keşifte dava konusu yapının halen kaldırılmadığının anlaşıldığı, yapının belediye imar sınırları içerisinde olduğu ve 3194 sayılı Kanun'un geçici 16 ncı maddesine göre imara uygun hale getirilmediğinin tespit edildiği belirtilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklara, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede bozma sebebi dışındaki başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin dördüncü fıkrasındaki ''3 üncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır'' şeklindeki düzenleme uyarınca, mücavir alanda anılan maddenin birinci fıkrasının uygulanamayacak olması, Bingöl İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 09.11.2021, 08.10.2021, 14.09.2021 tarihli yazılarında davaya konu yapının yapıldığı yerin belediye sınırı ve mücavir alan içerisinde kaldığının belirtilmesi karşısında, gerekirse keşif yapılmak suretiyle suça konu yapının belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptandıktan sonra ve mücavir alanda kaldığı takdirde atılı suçun oluşmayacağı gözetilerek, sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28.05.2024 tarihinde karar verildi.