Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/11057 E. 2025/30 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/11057
- Karar No
- 2025/30
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/286 E., 2021/621 K. HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından, mahkumiyet kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, kararın yeninden incelenmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir. III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, şikayetçi polis memurunun aşamalarda iddiasını tekrarlaması ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığına ilişkin adli raporu, tanık Ş.D.'nin beyanı ve 06.07.2014 tarihli olay tutanağı karşısında, sanığın kamu görevlisi olan şikayetçiye hakaret edip, yaralamak suretiyle direndiğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1. Bozmadan sonra yapılan yargılamada Yerel Mahkemece bozmaya karşı diyeceklerini sormak üzere sanığa duruşma gününü bildirir ihtarlı davetiye tebliğ edilip, duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği gözetilmeden 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarına aykırı davranılması, 2. Sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının, ertelenmesine karar verilen 30.04.2015 tarihli hükümlerin, sadece sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece lehe bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı Kanun'un 326ncı maddesinin son fıkrasına muhalefet edilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2025 tarihinde karar verildi.