Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/10605 E. 2025/7388 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1654 E., 2020/994 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi özetle; suçlamayı kabul etmediğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, savunma hakkının kısıtlandığına bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanığın aşamalarda hesabın birlikte çalıştığı kişiler tarafından kullanıldığına dair savunması ve bu doğrultudaki 19/09/2019 tarihli dilekçe ekindeki belgelere göre, suça konu paylaşımların sanığın sosyal medya hesabını kullanan Berna Naimoğlu tarafından yapılıp yapılmadığı hususunda araştırma yapılıp, gerekli görülmesi halinde adı geçen kişi de tanık olarak dinlenilerek, toplanan deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Kabule göre de, 5271 sayılı Kanun'un 231/6-c maddesinde belirtilen zarar kavramının, somut (maddi) zarara ilişkin olup sanığın üzerine atılı suçun maddi zarar oluşturmaya elverişli suçlardan olmaması, yargılama aşamasındaki davranışları nedeniyle sanık hakkında takdiri indirim uygulanması, sanığın tekerrüre esas alınan ilamdaki mahkumiyetinin, 5237 sayılı Kanun'un 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253/1-(b) maddesine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun'un 155. maddesinde tanımı yapılan güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 231, 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinin gerekmesi, Bozmayı gerektirmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 23.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,22.04.2025 tarihinde karar verildi.