Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/9199 E. 2023/17174 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Fuhuş Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/334 Esas, 2015/504 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteğinin, atılı suçu işlememesi ve fazla cezaya hükmolunması nedeniyle kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay günü, soruşturma aşamasında tanık sıfatıyla beyanları alınan ... ve ...'nin arayıp sanıkla buluşmak istedikleri, görüştüklerinde kadına ihtiyacı olduklarını belirtmeleri üzerine sanığın "Benim tanıdığım var gelin beraber gidelim." diyerek tanıkları mağdur ...'nin ikametgahına götürdüğü, kapıyı mağdur ... ile birlikte yaşayan mağdur ...'nin açtığı, tanıkların ilişki için 50'şer TL olmak üzere toplam 100 TL parayı masanın üzerine bıraktıkları ve mağdur ... ile ayrı ayrı ilişkiye girmelerinden sonra sanık ile tanıkların evden ayrılmaları şeklinde gelişen eylemde sanığın, her iki mağdura karşı sürekli müşteri temin etmek suretiyle atılı suçu işlediği Mahkemece kabul olunmuştur. 2. Sanık savunmasında, tevilli ikrarda bulunmuştur. 3. 25.05.2015 tarihli olay yakalama tutanağı dava dosyasında mevcuttur. 4. Mağdur ...'nin çelişkili anlatımda bulunduğu, mağdur ...'nin ise olay günü sanığın getirdiği müşterilerle mağdur ...'nin birlikte olduğunu belirttiği görülmüştür. 5. Sanığa ait adli sicil kaydı ve güncel nüfus kayıt örneği dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE 1. Sanığın tevilli ikrarda bulunması, olay tutanağı içeriği, mağdur anlatımları ve tüm dosya kapsamıyla, atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğuna dair Mahkemesinin takdirinde hukuka aykırılık bulunmayarak, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Sanığın fuhuş eylemini, mağdur ...'ye karşı zincirleme suç hükümleri kapsamında gerçekleştirdiğinin anlaşılmasına karşın, hükmün gerekçe bölümünde eylemin birden fazla mağdura karşı işlendiği kabul olunmuş ise de, bu hususun sonuca etkili olmaması nedeniyle bozmayı gerektirmediği, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde karar verildi.