Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/7877 E. 2023/16080 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/7877
Karar No
2023/16080
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi katılanın, sanığa "Her zamanki halin." demesinin latife mahiyetinde olup hakaret teşkil etmediği bu sebeple sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken karşılıklı hakaret sebebiyle ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık ile katılanın birbirlerini tanımadıkları, sanığın ... maçı sonrası ... isimli sosyal paylaşım sitesinde mesajlar yayımlandığı, sanığın "Embesil takliti yaptım." şeklindeki mesajına katılanın "Her zamanki halin." diyerek cevap vermesi üzerine sanığın "Kes o...pu." demek suretiyle katılana hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, katılanın da sanığa hakaret ettiğinin kabulüyle karşılıklı hakaret sebebiyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanık savunması, katılan beyanı, mesaj döküm tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/7877, K. 2023/16080, T. 14.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-7877-e-2023-16080-k-d49073c26a7c