Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/41211 E. 2024/13467 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Yapılan ön incelemede, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Hakaret suçu yönünden sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın olay tarihinde fiilen görev yapan Cumhurbaşkanı ve müştekilere yönelik hakaret eyleminin tek eylem olması nedeniyle, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 2021/4 Esas, 2022/512 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren aynı sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi ve dosya kapsamından suça konu sözlerin Cumhurbaşkanına da yönelik olduğunun anlaşılması nedeniyle sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan ayrı bir soruşturma ve kovuşturmanın yürütülüp yürütülmediği araştırılıp tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, hakaret suçundan verilen cezada fikri içtima ve mahsup hükümleri de nazara alınıp sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmemesi, 2- Sanığın adlî sicil kaydının incelenmesinde; İzmir 8. Sulh Ceza Mahkemesinin, 29.12.2010 tarihli ve 2008/3383 Esas, 2010/2755 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 08.02.2011 tarihinde kesinleşmiş olduğu, beş yılllık denetim süresi belirlendiği, kesinleşme tarihinden itibaren denetim süresinin başladığı, sanığın denetim süresi dolduktan sonra 21.08.2018 tarihinde inceleme konusu suçu işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinde denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlenmesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinin belirtildiği, böylece mezkur hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, inceleme konusu hakaret suçu yönünden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmediği gözetilmeden ve 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesindeki koşullar yeterince irdelenmeden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.