Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/38523 E. 2024/12599 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/38523
Karar No
2024/12599
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ: Hakaret HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesinin uygulanmasına, karşılıklı hakaretin bulunduğuna, erteleme hükümlerinin tatbik edilmemesine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca, özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun'un 23. maddesine göre de özel güvenlik görevlilerinin kendilerine karşı işlenen suç nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmeleri için yukarıda açıklanan koşulları taşımaları gerektiği anlaşıldığından, katılanın bu şartları taşıyıp taşımadığı araştırılmadan, eksik inceleme ile temel cezanın yazılı şekilde belirlenmesi, 2. 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, somut olay kapsamında, site içerisinde gerçekleşen hakaret eyleminde aleniyet öğesinin ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanığın cezasında anılan Kanun maddesi uyarınca artırım yapılması, Hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/38523, K. 2024/12599, T. 15.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-38523-e-2024-12599-k-7a777ffcc92c