Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/28369 E. 2024/4705 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/1290 E., 2016/1133 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanıklar hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından beraat kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, suçların sübut bulduğuna ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Alkollü olan sanık ...'nun, yürürken polis memuru olan katılanın kullandığı motosiklete çarparak düşmesine neden olduğu, sinkaflı sözlerle hakaret ettiği ve arkadaşını yerde gören sanık ...'nin de polis memuruna hakaret ettiği ve ittirmek suretiyle atılı suçları işledikleri iddiasıyla açılan davada beraat kararları verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanıkların savunması, tanık beyanları, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; Yerel Mahkeme'nin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Sanıklar hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ''hüküm kısmında dayanak kanun maddesinin yazılmaması'' dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasına "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi" ve ikinci fıkrasına "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi" ibarelerinin eklenmesi suretiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2024 tarihinde karar verildi.