Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/19752 E. 2023/23434 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/844 E., 2016/172 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama O yer Cumhuriyet savcısının; 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin son cümlesinde belirlenen 1 aylık kanunî süre geçtikten sonra 26.04.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılan vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile hakaret suçundan sanığın beraatine karar verilmiştir 2. Tebliğname O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yönünden onama talep etmiştir II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; katılan ve tanık E.K.'nın anlatımları ile atılı suçun doğrulandığına, onur, şeref ve saygınlığının rencide edildiğine, Mahkemenin itibar ettiği beyanların sanığı kurtarmaya yönelik olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Katılan, şikâyetçi ve sanığın aynı iş yerinde çalıştıkları, tarayıcı cihazı sanığın odasına yerleştirmek isteyen katılan ve şikâyetçiye sanığın "Alın evrakları g...nize sokun" dediği iddiasıyla açılan davada sanık savunması ve tanıklar A.K., K.Ç., F.Y, F.E.Ö. ve E.K.'nın anlatımları karşısında somut ve ceza tayinine yeterli delil bulunamadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden O yer Cumhuriyet savcısnın 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir aylık kanunî süre geçtikten sonra 26.04.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden 1.Sanık savunması, katılan ve şikâyetçi anlatımları, tanıklar A.K., K.Ç., F.Y, F.E.Ö. ve E.K.'nın beyanları karşısında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında birinci paragrafa; "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.