Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/18693 E. 2023/26281 K. – Fuhuş

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/482 E., 2016/88 K. SUÇ : Fuhuş HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin 24.03.2016, 25.03.2016 ve 03.05.2016 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplerle kararın bozulması yönünde talepte bulundukları görülmüştür. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, suç tarihinde yirmili yaşlarda olan katılanı birden fazla fuhuşa teşvik ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; Yerel Mahkemece sanık savunması, katılan ve tanık anlatımları, olay tutanağı, ... Devlet Hastanesinin 01.12.2015 tarih ve 1505980 nolu raporu ile tüm dosya kapsamına göre mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında hangi ilamın tekerrüre esas alındığı kararda gösterilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği belirlenmiştir. 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen uygulamaya göre sonuç hapis cezasının "2 yıl 13 ay 15 gün" yerine "3 yıl 1 ay 15 gün" olarak fazla tayin edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme'nin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereğince sonuç hapis cezasının "2 yıl 13 ay 15 gün" olarak belirlenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.