Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/18692 E. 2023/25976 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/439 E., 2016/20 K. SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz istemi, kararı temyiz ettiğine yönelik olup gerekçe içermemektedir. III. OLAY VE OLGULAR Katılanın traktör römorkunda seyir halinde olduğu sırada sanığın katılana el kol hareketi yaparak “S**tir git.” demesi üzerine tarafların kavga ettikleri iddiasıyla sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kamu davası açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın suçlamaları kabul etmemesi, katılanın beyanları, adli muayene raporu, tanık A.F.A.'nın yalan tanıklık suçundan kesinleşmiş mahkumiyetinin bulunması ve tanık M.S.'nin ise tarafsız olmayacağının kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.