Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/11534 E. 2023/20152 K. – Aile Hukukundan

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/72 E., 2016/35 K. SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 233 üncü maddesinde tanımlı aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan açılan kamu davasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyizi, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulduğuna vesaireye yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında eşi olan katılanla ve çocuklarıyla ilgilenmediği gerekçesiyle aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğü ihlali suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, mahkûmiyetine yeterli kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Gerekçeli karar başlığında suç isminin "mala zarar verme" olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu anlaşılmıştır. 1. Sanık savunması, katılan anlatımları, kolluk tutanakları ile tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılanın temyizinin incelenmesinde, beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.