Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/27641 E. 2023/244 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/389 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir B. Tebliğnamede kurulan hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; mağdur ve tanık anlatımına göre suçun sabit olduğuna, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mağdurun, yeğeni ile arkadaşlık yapmasına kızan sanığın olay günü mağdurla karşılaştığı ve ''Kendini eninde sonunda öldürttürürsün.'' diyerek tehdit ettiği iddiasıyla açılan davada sanığın beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanığın mağduru hangi sözlerle tehdit ettiğine dair mağdurun anlatımı ile tanık ...'nin soruşturma aşamasındaki anlatımı arasında çelişki bulunması, kovuşturma aşamasında tanığın sözleri hatırlamaması nedeniyle çelişkinin giderilememesi karşısında Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/389 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2023 tarihinde karar verildi.