Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2016/11782 E. 2020/10950 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2016/11782
- Karar No
- 2020/10950
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: A-Sanık hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...' ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, B-Tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Silahla tehdit suçu açısından; Sanığın 30.05.2013 tarihinde katılan ...'ün evinin önüne giderek elinde ekmek bıçağı ile katılanlar ... ve ...' e yönelik silahla tehdit eylemini gerçekleştirdiğinin iddia ve kabulü karşısında; sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükümde TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması, 2-TCK' nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu açısından; Sanık hakkında hangi katılana yönelik hangi tarihli eyleminin TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu belirtilerek dosyada bulunan diğer delillerle birlikte tartışıldıktan sonra sonucuna göre zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi, 3-Kabule göre ise; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, “karşı temyiz olmadığından yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine” yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.