Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/24907 E. 2013/32476 K. – Hakaret
Konu: Hakaret
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2012/24907
- Karar No
- 2013/32476
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakaret
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; iftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği ve yargılamaya konu somut olayda sanığın Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/334 esas sayılı dosyasında açmış olduğu tazminat davasının reddine karar verilmesi nedeniyle bu mahkemeye hitaben yazmış olduğu 16/09/2009 havale tarihli dilekçesinde " bu dosyama bu hakimin dokunmasını istemiyorum, böyle bir kararın verilmesi tamamen haksızlıktır, usulsüzlüktür ve de (.......) alındığının kanaatini taşımaktayım, haksızlığı usulsüzlüğü kendilerine sanat edinenler utansın diyorum" ifadeleriyle yargılama faaliyetini yürüten ve kamu görevlisi durumundaki hakime hakaret ettiği anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, Mersin 1. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından verilen 2008/498-1255 sayılı ilamdaki kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımının tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılması ve yerine ''sanığın Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2003 tarih ve 1995/119 ve 2003/178 sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına ancak karşı temyiz bulunmaması nedeni ile 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın, Mersin 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/498 Esas, 2008/1255 Karar sayılı ilamı esas alınarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.