Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/4931 E. 2012/4310 K. – Görevi Yaptırmama

Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/4931
Karar No
2012/4310
Karar Tarihi
Konu
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Hükümlülük Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, mağdurlar ..., ... ve ...'in kendisine vurduğunu ve kendisini atlet ve şortla karakola getirdiklerini savunması ve alınan raporlara göre vücudunun değişik yerlerinde yara izleri bulunması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 29. maddesi uyarınca tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 2-08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2. madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin 1. fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması, sanığın sabıkasına konu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu düzenleyen TCY.nın 191 maddesinde sanık lehine tedavi ve denetimli serbestlik ile davanın düşmesi hususunun düzenlenmesi karşısında, bu ilama ilişkin uyarlama yapılıp yapılmadığı da araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/4931, K. 2012/4310, T. 29.02.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-4931-e-2012-4310-k-1156823779db