Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/27838 E. 2012/16650 K. – Başkasına Ait

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması HÜKÜM : Hükümlülük Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, soruşturma sırasında savcılığa yapılan 28/11/2005 tarihli telefon ihbarı üzerine sanığın ... kimliğinin belirlenmesi nedeniyle etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı belirlenerek, yapılan incelemede ; Sanığa yükletilen başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, Sanık hakkında seçenek yaptırım olarak adli para cezasına hükmolunmasına karşın, 5275 sayılı CGTİY'nın 108. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ancak hapis cezalarında uygulanabileceği gözetilmeden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulamasına ilişkin bölümün karardan çıkarılması, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY'nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 12/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.