Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/19787 E. 2012/10542 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Hükümlülük Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile sanığın katılanlar ... ve ...'e yönelik "sivi evden dışarı çıktmayacağım, kardeşlerimi eşin dövdü, bende sizi döveceğim" diyerek tehdit ettiği iddiasıyla dava açılmasına karşın, sanığın katılan ...'e yönelik "onu dövdüreceğiz, cezaevine attıracağız" demek biçimindeki iddia konusu yapılmayan eylemden hüküm kurulması, 2-Kabule göre de; a)Gerekçede tehdit eyleminin katılanlardan yalnızca ...'e yönelik olduğunun kabul edilmesine karşın, hüküm kurulurken eylemin birden fazla kişiye karşı gerçekleştirildiğinden söz edilerek TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılması, b)Sanığın cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılırken yanlış hesaplama sonucu sonuç hapis cezasının 6 ay 7 gün yerine 5 ay 22 gün olarak belirlenmesi, c)Mahkemece, sabıkasız olan sanığın suç işlendikten sonra gösterdiği pişmanlık dolayısıyla yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılması ve CMK'nın 231/7. maddesine göre açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde hapis cezasının ertelenemeyeceğinin, belirtilmesi karşısında, öncelikle aynı kanunun 231/5.maddesinin tartışılması ve koşulları varsa anılan hükmün uygulanması gerekirken kanuna yanlış anlam verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmemesi, Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.