Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2008/6019 E. 2010/816 K.

MAHKEMESİ : Konya Sulh 2.Ceza Mahkemesi SUÇ(LAR) : Saldırgan sorhoşluk, yaralama, sövme HÜKÜM(LER) : Hükümlülük, temyiz isteğinin reddine TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Onama, ret Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1- Saldırgan sarhoşluk suçuna ilişkin hükme yönelik temyizde; 5326 sayılı Kabahatler Yasasının 35.maddesi uyarınca verilen idari para cezasına karşı aynı Yasanın 29.maddesine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu, Anlaşıldığından, sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, 2- Yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyizde; Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyizinin mümkün olmaması, nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA, 3- Sövme suçundan kurulan mahkumiyet kararlarına yönelik temyize gelince; 647 sayılı Yasanın 4/5.madde ve fıkrasındaki "uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir. Bu hükmün uygulanması, kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez" biçimindeki düzenleme nedeniyle, 765 sayılı TCY.nın 482/3.maddesi uyarınca temel hapis cezasından çevrilen para cezasının nitelik ve niceliğine göre kesin nitelikte olmayıp, temyiz yolunun açık olduğunun anlaşılması karşısında; Hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itiraz yerinde görüldüğünden, RED KARARININ KALDIRILMASI suretiyle işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; a- Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan sövme suçunun 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CYY.nın 253.maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi olması karşısında, anılan Yasanın 253, 254.maddeleri gereğince uzlaştırmaya ilişkin hükümlerin uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi zorunluluğuna uyulmaması, b- Sanığın cezasında 765 sayılı TCY.nın 81/2.maddesi uyarınca artırım yapılırken, adli sicil kaydındaki önceki hükümlülüklerinden hangisinin tekererüre esas alındığının denetime olanak verecek biçimde kararda gösterilmemesi, Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.