Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2002/7434 E. 2002/9244 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2002/7434
Karar No
2002/9244
Karar Tarihi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; a-Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe; Sanık N… ….. Şengül'e yükletilen görevliye sövme ve yaralama; sanık H.H… ….. Şengül'e yükletilen yaralama ve sövme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı,bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği , özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; b-Hukuksal Tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu, sanık Z… …. Şengül ve sanık H.H… ….. Şengül haklarında kurulan beraat hükümlerinin de yasaya uygun olduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak; hükümlülük kararı verilen sanıklara yargılama giderlerinin yanlış paylaştırılması, Yasaya aykırı ve Üst C.Savcısı ve sanık N… ….. Şengül'ün temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye uygun olarak, sanık N… ….. Şengül'ün 37.450.000 ; sanık H.H… ….. Şengül'ün ise 36.000.000 TL. miktarlarıyla yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaları biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle C.Yargılama Yasasının 322.maddesi uyarınca DAVANIN ESASINA, 22.5.2002 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2002/7434, K. 2002/9244, T. 22.05.2002, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2002-7434-e-2002-9244-k-a63a6327ec0f