Yargıtay · 22. Hukuk Dairesi

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2012/27106 E. 2013/24264 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
22. Hukuk Dairesi
Esas No
2012/27106
Karar No
2013/24264
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :... Mahkemesi DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilin ... sözleşmesini, alacaklarının ödenmemesi sebebiyle haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının ... sözleşmesinin devamsızlığı sebebiyle feshedildiğini, fazla mesai yapılan ayların ücretinin ödendiğini, davacının alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında fazla mesai ve genel tatil alacakları yönünden uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenir (... K. m.41/2). İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, bu halde sadece kalan yüzde elli zamlı kısmı ödenir. Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı, nispi emredici bir nitelik taşır. Tarafların bunun altında bir ... belirlemeleri mümkün değilse de, sözleşmelerle daha yüksek bir ... tespiti olanaklıdır. Fazla çalışma ücreti ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanır. Son ücrete göre hesaplama yapılması doğru olmaz. Yargıtay kararları da bu yöndedir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönem içinde işçi ücretlerinin miktarı da belirlenmelidir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak bilinmeyen ücretin buna göre tespiti de Dairemiz tarafından kabul görmektedir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu ... sözleşmesinden yararlanması gibi durumlarda, bilinen son ücretin asgari ücrete oranının geçmiş dönemler yönünden dikkate alınmasının doğru olması doğru olmaz. Bu gibi hallerde ilgili meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler ücretleri sorulmalı ve dosyadaki diğer deliller bir değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir. İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık 45 saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak 45 saate kadar olan çalışmaları, fazla sürelerle çalışma olarak adlandırılır (... K. 41/3.). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde normal çalışma saat ücreti yüzde yirmibeş yükseltilerek ödenir. 4857 sayılı ... Kanunu işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı 1 saat 30 dakika, fazla süreli çalışmada ise 1 saat 15 dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür. Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Somut olayda mahkemece, davacının haftalık fazla çalışma süresinin dokuz saat olduğu kabul edilerek, bilirkişi tarafından bu süreye göre yapılan hesap ile belirlenen fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmış ise de, tanık beyanları nazara alındığında, davacının, hafta içi bir buçuk saat ara dinlenmesi ile 08:30-19:00 saatleri arasında, cumartesi günleri ise yine bir buçuk saat ara dinlenmesi ile 08:30-18:00 saatleri arasında çalıştığı ve bu suretle haftalık toplam çalışma süresinin 53 saat olduğu ve haftalık fazla çalışmasının ise sekiz saat olduğu anlaşıldığından, bu süreyi aşacak şekilde fazla çalışma ücretlerinin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. 3-Taleple bağlılık ilkesini düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesine göre “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” Davacı vekili, dava dilekçesi ile genel tatil ücreti alacağı olarak 100,00 TL talep etmiş, bilahare 23.02.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 708,00 TL olarak artırmıştır. Mahkemece, bilirkişi tarafından hesap edilen tutar üzerinden %25 oranında indirim ile 780,00 TL alacak hüküm altına alınmış ise de talep sonucunu aşacak şekilde genel tatil ücreti alacağına hükmedilmesi hatalı olup kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2012/27106, K. 2013/24264, T. 12.11.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-22-hukuk-dairesi-2012-27106-e-2013-24264-k-5792f453f287