Yargıtay 22. Ceza Dairesi 2015/863 E. 2015/369 K. – Hırsızlık, Konut

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak, mala zarar vermek HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: Kollukça düzenlenen 5.7.2007 tarihli tutanak ile 31.7.2007 tarihli fezlekeye göre; şikayetçinin iş yerinde 01.07.2007 günü meydana gelen hırsızlık olayı sonrasında olay yerinde bulunan güvenlik kameralarından elde edilen görüntüleri CD ortamına aktarıldığı ancak hemen izlenmesinin mümkün olmadığı, hırsızlık olayından 2 gün sonra 03.02.2007 tarihinde devriye gezen polis ekibi içerisinde sanıkların bulunduğu aracı şüphe üzerine durdurdukları, GBT kayıtlarının sorgusundan sonra aranan kişilerden olmayan sanıkları bıraktıkları, 05.07.2007 günü güvenlik kamera görüntüleri izlendiğinde hırsızlık olayını gerçekleştirenler ile GBT sorguları yapılan sanıkların aynı kişiler olduğunun tespit edildiklerinin belirlenmesi, sanıkların suçlamayı kabul etmediklerinin anlaşılması karşısında; iş yeri güvenlik kamera görüntülerindeki şahısların teşhise elverişli nitelikte kişi görüntülerinin elde edilmesinin mümkün olup olmadığı,mümkün ise sanıklara ait fotoğraflarla karşılaştırmasının yapılması hususunda kriminal laboratuvarlar aracılığı ile bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi yerine eksik ve yetersiz soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre de ; Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ,... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 28/4/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.