Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/977 E. 2026/6940 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/977
Karar No
2026/6940
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/985 E., 2025/1776 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Salihli 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2020/528 E., 2022/707 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, erkeğin davasının reddi yönünden; davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi, kadının davasının reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-karşı davalı erkek vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadının vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince yukarıda gösterilen şekilde temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta yapılan yargılama ve toplanan delillerden, her ne kadar davalı-karşı davacı kadının boşanma davasının reddine karar verilmiş ise de; erkeğin kadını sürekli aşağıladığı ve ekonomik şiddet uyguladığı anlaşılmakla evlilik birliğinin erkeğin kusurlu davranışları ile sarsıldığı anlaşılmaktadır. Böylece taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve evliliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte davacı-karşı davalı erkekten kaynaklanan bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Davalı-karşı davacı kadın boşanma davası açmakta haklıdır. O halde kadının boşanma davasının kabulü gerekirken hatalı değerlendirme ve yetersiz gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadının reddedilen karşı boşanma davası yönünden kadın yararına ORTADAN KALDIRILMASINA, 2.İlk Derece Mahkemesi kararının kadının reddedilen karşı boşanma davası yönünden kadın yararına BOZULMASINA, 3.Davacı-karşı davalı erkeğin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkeğin boşanma davası yönünden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı-karşı davalı ...'ye yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna, Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davalı-karşı davacı ...'ye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2026/977, K. 2026/6940, T. 22.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2026-977-e-2026-6940-k-762581ae9572