Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/1233 E. 2026/3877 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1233
Karar No
2026/3877
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2742 E., 2025/2962 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2023/401 E., 2024/723 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının yargılaması sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminatların miktarı ve davalı-davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi ve aleyhe hükmedilen tazminatlar yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı-davalı kadın vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a.Somut uyuşmazlıkta, boşanmaya sebebiyet veren ve gerçekleşen olaylarda tarafların Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlarına göre sokakta başka kadının elini tutmak suretiyle güven sarsıcı davranan erkek ile sık sık evi terk eden ve ortak çocuklara ilgisiz davranan kadın eşit kusurludur. Bu itibarla, hatalı kusur belirlemesi yapılarak erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğuna hükmedilmesi doğru bulunmamış, kararın bozulmasını gerektirmiştir. b.Yukarıda açıklandığı üzere, tarafların boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit derecede kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 174 üncü maddesine göre, boşanma sonucu maddî ve manevî tazminata hükmedilebilmesi için tazminat yükümlüsünün kusurlu, tazminat talep eden eşin ise kusursuz veya diğerine göre az kusurlu olması gerekir. Eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemez. Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin kadına nazaran ağır kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine göre kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat yönlerinden davalı-davacı erkek yararına BOZULMASINA,

2.Davacı-davalı kadın vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'e yükletilmesine,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'a geri verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2026/1233, K. 2026/3877, T. 08.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2026-1233-e-2026-3877-k-ca493b576a48