Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/9510 E. 2026/4354 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/9510
Karar No
2026/4354
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2414 E., 2025/2287 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Tarsus 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2023/217 E., 2023/1022 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi ve davanın kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince gerekçeli kararında sehven müşterek çocukların velayetlerinin anneye verildiği belirtilmiş ise de; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilen İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinden ve kurduğu hükümden müşterek çocukların velayetlerinin davalı babaya verildiğinin ve velâyet hususunda herhangi bir açık istinaf başvurusunun da bulunmadığının anlaşılması karşısında, mevcut durumun maddi hata sonucu ve mahallinde her zaman düzeltilebilir nitelikte olduğunun anlaşılmış bulunmasına ve İlk Derece Mahkemesince gerekçeli kararında dinlenmediği hâlde tanık dinlendiği belirtilmiş ise de; İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinde mahkeme adları ve dosya numaraları belirtilen ceza dosyaları ile erkeğe yüklenen kadını tehdit ettiği ve kadına fiziki şiddet uyguladığı şeklindeki kusurların sabit olduğunun ve erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/9510, K. 2026/4354, T. 20.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2025-9510-e-2026-4354-k-f02679673373