Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/846 E. 2025/7641 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 56. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1502 E., 2024/1647 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma ve Ziynet Alacağı İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/186 E., 2023/37 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi ve reddedilen manevi tazminat talebi yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, velâyet, nafakalar ve maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince davalı erkeğe kusur olarak yüklenen ekonomik şiddet vakıasının birlik görevini ihmal niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilinin tüm, davalı erkek vekilinin ise aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için nafaka talep edenin boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin belirlenmesi gerekir. Yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince davacı kadının boşanma ile yoksulluğa düşeceği ve yoksulluk nafakasının koşullarının oluştuğu gerekçesi ile kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da davacı kadının kusurlu olmadığı, asgari ücret düzeyinde geliri olduğu, aldığı maaş gözetildiğinde davacı kadının ekonomik durumu itibarıyla parasal yardıma ihtiyacı olduğu ve boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile erkeğin yoksulluk nafakası yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de toplanan delillerden kadının tekstil işçisi olarak , erkeğin de Caner Y. İsimli iş yerinde işçi olarak çalıştıkları, sürekli ve düzenli gelirlerinin bulunduğu, kadın ile erkeğin gelirlerinin birbirine yakın ve denk olduğu anlaşılmaktadır. 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesinde aranan koşullar somut olayda kadın yararına gerçekleşmemiştir. Hal böyle olunca kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden erkek yararına BOZULMASINA, 2.Davalı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının, davacı kadın vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine, Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davalıya iadesine, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.