Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/7667 E. 2026/2366 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/7667
- Karar No
- 2026/2366
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI: 2024/871 E., 2025/893 K. DAVA TÜRÜ: Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ: Karabük 1. Aile Mahkemesi SAYISI: 2022/859 E., 2024/247 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi ve iştirak nafakasına hükmedilmesi gerektiği yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle, davalı-davacı erkeğe kusur olarak yüklenen "mali konularda kadının bir desteğinin olmadığını, çocuk tedavisi ve müşterek çocuğun ameliyat masrafları için borçlanıp kıt kanaat geçindiğini, kendi çabaları ile evin alındığını kadının hiçbir katkısının olmadığını beyan ederek eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katılmasını göz ardı ederek davacı kadına ekonomik olarak şiddet uyguladığı " vakıasının görgüye dayalı olmayan, yer ve zaman içermeyen, sebep ve saiki belli olmayan soyut tanık beyanı ile ispatlanmış olduğunun kabul edilemeyeceği, ispatlanamayan iş bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenilmesinin mümkün olmadığı, ancak erkeğin sabit görülen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışları değerlendirildiğinde yine de boşanmaya sebep olan olaylarda "tam kusurlu" olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
02.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.