Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/7461 E. 2025/10059 K.

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1024 E., 2025/1369 K. DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Aile Mahkemesi SAYISI : 2024/21 E., 2024/951 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından kişisel ilişkinin süresi ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Davalının yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazının incelenmesinde; Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalının yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalının kişisel ilişkinin süresine yönelik temyiz itirazının incelenmesinde; Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Çocuk anne ve babası ile düzenli kişisel ilişki kurma ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Anne ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, anne ve baba için de haktır. Kişisel ilişki sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya kaldırılabilir. Dosya kapsamındaki sosyal inceleme raporu ve çocuğun yaşı dikkate alındığında, ortak çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki babalık duygularını tatmine elverişli olmadığı gibi, çocuğun fikri ve sosyal gelişmesi için de yetersizdir. Mahkemece baba ile çocuk arasında daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR Açıklanan sebeple; 1.Davalı babanın "kişisel ilişkinin süresine" yönelik temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (2/a) numaralı bendinde yer alan "davalı baba ile müşterek çocuk 04.07.2022 doğumlu ... arasında davalı babanın şehir dışında yaşıyor olması da dikkate alınarak, her ayın 1. haftası cumartesi günü sabah saat 10:00'dan pazar günü akşam saat 17:00'ye kadar, dini bayramların ikinci günü sabah saat 10:00'dan 3. günü akşam saat 17.00'a kadar, her yıl babalar günü sabah saat 10:00'dan akşam 17:00'ye kadar küçüğün kişisel ilişki hak sahibi tarafından teslim alınması suretiyle ŞAHSİ İLİŞKİ TESİSİNE" şeklindeki kısmın hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine; davalı baba ile müşterek çocuk 04.07.2022 doğumlu ... arasında her ayın 2. ve 4. hafta sonu Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan Pazar günü akşam saat 17.00'e kadar, ........... bayramının 2. günü sabah saat 10.00'dan 3. günü akşam saat 17.00'e kadar, Kurban bayramının 3. günü sabah saat 10.00'dan 4. günü akşam saat 17.00'e kadar, babalar günü sabah saat 10.00'dan aynı gün akşam saat 17.00'e kadar, okulların ilk ara tatilinin başladığı pazar günü sabah saat 10.00'dan sonraki hafta pazar günü akşam saat 17.00'e kadar, okulların yarı yıl tatilinin başladığı günü takip eden ilk pazar günü sabah saat 10.00'dan takip eden pazar günü akşam saat 17.00'e kadar, 1 Ağustos sabah saat 10.00'dan 15 Ağustos akşam saat 17.00'a kadar yanına almak, görmek, gözetmek suretiyle kişisel ilişki tesisine " ibaresinin yazılması suretiyle temyize konu kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2.Davalının yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının ise reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yargılama giderlerine yönelik bölümünün yukarıda (1) numaralı paragrafta gösterilen sebeple 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahmesine gönderilmesine,

20.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.