Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2024/7561 E. 2025/4455 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/7561
Karar No
2025/4455
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1110 E., 2024/611 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma- Ziynet Eşyasının İadesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Bitlis Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi SAYISI : 2021/13 E., 2023/363 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 1.Taraflar arasında görülen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davacı davalı erkeğin; kadına şiddet uyguladığı, davalı davacı kadının ise; eşine şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, evlilik yükümlülüklerini yerine getirmediği, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının daha ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile kadının davasının reddine, erkeğin davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı davacı kadın vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince; tarafların belirlenen kusurları yanında erkeğin ayrıca kadına kıyafetinden dolayı "oro..." demek suretiyle küfür ettiği, kadını sürekli ve sosyal şiddete varacak düzeyde aşırı kıskandığı ve kısıtladığı, erkeğin ailesinin tarafların evliliğine müdahalesine erkeğin sessiz kaldığı, bu suretle boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğuna hükmedilmiştir. Dosyanın yapılan incelemesinde; Mahkemece davacı -davalı erkeğe kusur olarak yüklenen "erkeğin ailesinin tarafların evliliğine müdahalesine erkeğin sessiz kaldığı" vakıasının ispatlanamadığı, bu nedenle erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışları uyarınca boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken, Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğuna hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. 2. Boşanma sonucu maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi için tazminat yükümlüsünün kusurlu, tazminat talep eden eşin ise kusursuz veya diğerine göre daha az kusurlu olması gerekir (4721 sayılı TMK m.174). Yukarıdaki paragrafta açıklandığı üzere, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.O halde Mahkemece, eşit kusurlu kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilecek yerde hatalı kusur belirlemesi sonucu kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar yönünden erkek yararına BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/7561, K. 2025/4455, T. 30.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2024-7561-e-2025-4455-k-fa8f08b3d93c