Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2024/10013 E. 2025/6191 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/10013
Karar No
2025/6191
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1829 E., 2024/1173 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 14. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/1140 E., 2023/451 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Taraflar arasında görülmekte olan karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin az, davalı-karşı davacı kadının ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına, kadının yoksulluk nafakası ile manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Kararın davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından yukarıda gösterilen şekilde temyiz edilmiştir. 1.İlk Derece Mahkemesince davacı-karşı davalı erkeğe "sadakat yükümlülüğüne aykırı olacak şekilde başka bir kadınla güven sarsıcı ilişkisi olduğu" yönünde kusur yüklenmiş ise de dosyanın yapılan incelemesi, tanık beyanları ve dosya içeriğine kazandırılan mesaj kayıtlarından erkeğin, evlilik birliği devam ederken dava dışı.... isimli kadın ile cinsel ilişki yaşamak suretiyle sadakat yükümlülüğünün ihlal kusurunu işlediği anlaşılmaktadır. Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlar bir bütün halinde değerlendirildiğinde; erkeğin önceki evliliğinden olan kızını müşterek hanede istemeyen, yatılı Kur'an kursuna gitmesi yönünde baskı yapan, erkeğin eve gelmesini istemeyen ve eşyalarını kapının önüne bırakan, ameliyat olmasına rağmen eşinin yanında olmayan davalı-karşı davacı kadın ile evlilik birliği içerisinde zina boyutunda sadakate aykırı davranışlar sergileyen erkeğin eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yanılgılı kusur belirlemesi sonucu erkeğin az, kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir. 2.Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olan taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. Toplanan delillerden, her iki taraf da eşit kusurlu olup tarafların sosyal ekonomik durumları dikkate alındığında kadın yararına yoksulluk nafakası hükmedilmesi koşulları oluşmuştur. Bu nedenle, kadının yoksulluk nafakası talebinin kabulü ile uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hatalı kusur belirlemesi sonucu olarak talebin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının, kusur belirlemesi ile kadının reddedilen yoksulluk nafakası talebi yönünden davalı-karşı davacı kadın yararına ORTADAN KALDIRILMASINA, 2.İlk Derece Mahkemesi kararının kusur belirlemesi ile kadının reddedilen yoksulluk nafakası talebi yönünden davalı-karşı davacı kadın yararına BOZULMASINA, 3.Davalı-karşı davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/10013, K. 2025/6191, T. 19.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2024-10013-e-2025-6191-k-b49a89dd2d05