Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2020/1319 E. 2020/2004 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2020/1319
Karar No
2020/2004
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından tazminat miktarları ve iştirak nafakası miktarı yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminat miktarları ve çocuk lehine hükmedilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre, tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat az olup, bozma ilamının amacına uygun bulunmamıştır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50. ve 51. maddeleri hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir. 3-Mahkemece, bozma öncesi verilen kararda ortak çocuk yararına takdir edilen aylık 300 TL tedbir nafakası Dairemizin 2016/7694 esas ve 2017/13326 karar sayılı bozma ilamı ile onanarak kesinleştiği halde mahkemece bozma sonrası verilen kararda ortak çocuk yararına artırılarak aylık 750 TL tedbir nafakasına hükmedilmiştir. Kesinleşen yönler hakkında yeniden hüküm kurulması doğru değildir. Açıklanan sebeple tedbir nafakasına yönelik hüküm kesinleştiği halde bu taleple ilgili yeniden artırılarak hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2020(Salı)

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2020/1319, K. 2020/2004, T. 10.03.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2020-1319-e-2020-2004-k-9d28ce33571d