Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/7283 E. 2024/10278 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden; Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yüzüne karşı tefhim edilen ve ayrıca 03.05.2024 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 05.04.2024 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, II. Sanık Müdafiinin Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 25.04.2024 tarihli ve 2023/2699 Esas, 2024/1370 Karar sayılı ek kararıyla, mala zarar verme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın sanık müdafiine 01.05.2024 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin 7 günlük yasal süresi geçtikten sonra 21.05.2024 tarihli ve Tebliğname'ye cevap konulu dilekçesi ile mala zarar verme suçundan kurulan hükmü de temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ek karara yönelik yasal süresi içerisinde yapılmayan temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE, III. Sanık Müdafiinin Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve hükmedilen cezanın türü ve süresine göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, teşdiden ceza verilmesinin hatalı olduğuna, suçun gece vakti işlendiği hususu şüpheli olduğundan ceza artırımının yerinde olmadığına, sanık hakkında öncelikle beraat kararı verilmesi, aksi halde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve tahliye talebine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında şikâyetçilere yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.