Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/11651 E. 2025/11596 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/7 E., 2021/220 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.02.2021 tarihli ve 2020/7 Esas, 2021/220 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 25.02.2021 tarihli konusu "temyiz hakkında" olan gerekçesiz temyiz dilekçesini sunduğu gün, konusu "uzlaşma hakkında" olan ve uzlaşmak için işlemlerin başlatılmasını talep ettiğini bildiren dilekçe sunduğu, ikinci ve uzlaşma işlemlerinin başlatılmasını talep eden dilekçenin temyiz dilekçesi olmadığı anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yüzüne karşı verilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı, Dairemizin 18.01.2024 tarihli kararı üzerine sanığa 25.06.2024 tarihinde "İki haftalık süre içerisinde temyiz gerekçelerini bildiren ek temyiz dilekçesi sunmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceği" şeklinde ihtar yapılmış olmasına rağmen sanığın yine temyiz gerekçelerini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.